Mesut Abi

Mesut abinin benim hayatımda önemli bir  yeri  var ona minnet borçluyum,öz abim gibi severim sayarım.Küçüklüğümde kendisine çok kızıp hakaret ettiğim için özür diliyorum,geç dilenmiş özrün kabul olmayacağını da biliyorum.

Sekiz ya da dokuz yaşlarındaydım mahallemizdeki bir arkadaşla sigara içmeye özeniyoruz bu nedenle yollardan izmaritleri toplayarak gizli saklı içiyoruz.Sonra babalarımızın ceplerinden para çalarak sigara almaya başladık,çocukluk işte aklımız ermiyor ki sırf meraktan.

Mesut abi  bizi sigara içerken görmüş yanımıza geldi,yalan söylesek de yemin etsek de inanmadı ve bir şart koydu:

"Bana bir sigara verirseniz ailenize söylemem." Ona inandık ve bir sigara verdik,içimiz rahattı ne de olsa anlaşmıştık.

Akşam eve geldiğimizde ise kıyamet koptu,annem beni dövüyor tekme tokat,arkadaşımı ise annesi;ağlamak,yalvarmak nafile,karşı koyamıyoruz,kaçamıyoruz.Deyim yerindeyse eşek sudan  gelinceye kadar bir güzel dayak yedik annelerimizden.O gün bugündür  ne sigara içerim ne içenleri severim,o dayak bana ilaç gibi geldi,annemin elleri dert görmesin.

Ailelerimize söylemeyeceğine dair bizlere söz verip bir sigara isteyen  Mesut abi meğerse o sigarayı alıp arkadaşın abisine göstermiş o da annelerimize.İspiyonculuk ve dayak sigaraya olan bağımlılığı kopardı sonuçta,Mesut abiye ailesiyle beraber mutlu mesut günler diliyorum,Allah razı olsun.