Hersaniye

Öksüz kuşun
Yetim kedinin
Kanadı kırık ömrü üzgün yolu bozuk
Okul çağı çocuğunun ve göçten göçe turnalarıyla sonbahar sarısı flamingo pembesine
Git dediğin yollara dünyalara insanlara hayatlara gittim
Gördüm
Tanıdım ve tanıştım
Herkesin diyar diyar olup bir yükü bir gamı bir derdi bir düşüncesi bir neşesi vardı
Kendince avunup eyleşmenin bahanelerinde karıştım paylaştım
Hepsi sendendi hepsi de sanaydı yoran yorulan hayatın ışığı sesi nefesi ve gölgesi
Sana başka iş güç olay oturum konser mülakat imtihan meşguliyet yok
Senin işin sevgiliyle meramı hoş tutmak güzelliklere yunup yıkanıp sevişmek
Senin işin benimle yatak yorgan ev bark olmak dediydin ya ey aşk
Dediydim ki eyvallah
İmanıma ömrüme dediydim ki ne gelirsen seninle senden gelsin bana
İmanıma günüme özüme ömrüme ne giderse seninle bendem gitsin
Kundağına sarıldığım eşikten beşikten beri sualine hatırına hatırana eyvallah
Öksüzün yalnızın kimsesizin ve başı kalabalık gelmiş geçmişlerin dönüp dolaştığı hepsinden sana
Rengi solan dili susan dünya avlusunda durup dinlenmek için seninle
Herkes
Kendisiyle emsal bense ben, kimse kim..
Taa ki ebedi istirahatini seslenip çağırıncaya kadar kendi sesini kovalayan pilaklar gibi
Yorgunargınlardan
Bir sokak ötesi bir başka avlu bir başka ışık bir başka geçit bir başka diyarsa
Bense ben, ömrünün ustası çırağı kalfası öksüzü yitiği yahut bahtiyarı kimse kim..
Bir soluk ötesi bambaşka dünyaya kendinden her an hersaniye ceket ıslatan yapmurlardan
Çıralı çırasız yollardan
Gün gün eksilip azalan aylar yıllar ve haftalardan
Boyalı boyasız sokaklardan
Çıkıp gideceksin

Seyfi Karaca….. Kasım/23