Irgat Okçura Pek Düşkündü

Yurdum insanları deyip daldım bir an dünya halidir ya Irgat (okçura-Bel lastiği) pek düşkündü, ipin rengi kayıptır bundan kime ne, traktörün lastik izleri eskisi gibi görünmüyor, sahi bundan kimene... portakal patates tarlada kaldı pazarcı görünürlükten uzak, paslı demirleri kurmanın vakti mi olur? geriye bir yudum çay birazda meşgale kaldı, sabah ola hayrola. Arif olan benden midir? çöpün rızkını tayin eden yine bizden midir.? Cibiliyet iğne dokunuşlarını harırlatıp durur, hüküm kusan terazisiz kalpler hep yoksuldur; sorsan fakir hep dilencidir lokmasını paylaşan delidir divanedir, sıcak gözyaşına dokunan hâli hatırı karşılıksız sunan garip biçaredir, 

belki de kapı tokmağına eli değeni gözleyen kimsesizlerdendir. Karanlık oda sönmüş ışıklar Irgatın alın teri boş aracının zat-i gönlü hoş satıcı faturaya bakmıyor 

nedensel raflarda boş kalmıyor. 

İbrahim KANDAMAR

10.02.2024