Ey Gönül

EY GÖNÜL

Ruhum yalnız, yürek yalnız…Kalmışım yalnız gurbette

Tası, tarağı toplayıp dürelim artık ey gönül.

Bize mekan olmaz gurbet ben de bilmişim elbette

Vuslat yurdun vatan bilip girelim artık ey gönül. 

Alemin bağında açmış güller, laleler, sümbüller

Her tarafda ötüşüyor aşkla şakıyan bülbüller

Bize zindan olmuş ise uzaktaki yaban iller

Her elemi yaramıza alıp sürelim ey gönül.

Kapansa kapılar yüze,elbet Rabbın yine açar

Sanmaki kaldın çaresiz,kimsesiz, garip ve naçar

Gün gelir Mevla rahmetin, üzerine birden saçar

Yeter ki biz özümüzü Hakk’a verelim ey gönül.

Sabret, ağlayan gönüller,bir gün elbette ki güler

Değince kudret kalemi bütün acıları siler.

Çektiğin çileler biter, tarifsiz bir neşe dolar

Biz de o zaman murada, varıp erelim ey gönül.

nuri baş--------