Baş Harfim Yalnızlık

Tam adım yok,
Baş harfim yalnızlıktır benim;
Başka bir harfle,hece kuramam.
Hece olsamda,anlamlı bir kelime,
Akışına alan bir cümle,
Sürükleyen bir hikaye,
Ve edebi bir eser olamam:
Benim tasvirim hüzündür.
Ruh tahlilim hazan sarısına,
Ve kumbejine çalar.
Konu sınırlamam yoktur.
Her bir günümde;
Ayrı ayrı yaşarım hüzünleri,
Nazım biçimim karanlık gecelerdir.
Birim ise birkaç dize zifirden ibaret,
Fosforlu bir kalemim de yok;
Tuğla kırıntısıyla yazıyorum hüzünlerimi:
Kaldırımlar ve duvarlar bile;
Şikayetçi bu anarşist halimden.
Ölçüm ne hece nede aruz,
İsaynım ise susmaya maruz,
Kalıbımda üç buçuk korku yok
Tek varlığım olan yanlızlık;
Çeker naz/ımı,terk etmez beni,
Yani anlayacağınız üzre;
Tema/m yanlızlıktır benim.
Ha az kalsın unutuyordum!
Bide,şair vardı değil mi?
Sahi,kimin eseriyim ben...?

Şiir=Aziz KUZU(soorcantleeaziz)