Tema
Üye Ol Giriş Yap
Anasayfa Şiir Deneme Hikaye Makale Serbest Kürsü Yazarlar Forum Sohbet Online Üyeler
(0 oy)

Sallanmayı Bilmeyen Salıncak

Sallanmayı Bilmeyen Salıncak
kasıkları sancılıydı sevdasızlığın...O doğdu
vücut buldu aşk ,aramı açtı yalnızlığımla

şimdi bak müşkül
maruzatım var
sarıda geçmez benim kızaran yanağım,
beklerim yeşili
dalga boyudur ışığımın ,fotosentezimdir
kurudur katranım,
ayağına yapışmasın diye ince sazın
içim sallanmayı bilmeyen salıncak
önemi de yoktur çoğun ,azın
şurası göğümdür
O dur...
şurası yerimdir
O dur
yerden göğe kadarımdır üstelik
koyamam bir yerlere

tamam deniz köpüğüyüm biraz
ki annem de öyle derdi
gemi dumanı
yere batan sarnıcı
tamam söyleyemiyorum Z' leri
ama o kadar kusur
kadının küçük kızında da olur
aslında söylenemeyen o ad,
var ya
hiç acıtmadan canımı
çeneme çok sık vurur
deli balı da şifadır yarama

bak söylemedi deme
o beni en çok sever
bana canım da der
doğum lekemdir o görünmeyen
kırışan alnımın yazısı
çaput bağladığım budanmış dalım
kara kovanım
seccadem, ipek örtümdür
evim evi değildir
olsun ne çıkar
takdiri ilahimdir
can evimde bolca yeri var

sana ne oluyor müşkül...kes bileklerini,
öl sonra

Demir Mutlugil
ş
Sitede Önceki / Sonraki
Yazarın Önceki / Sonraki
Oylama
0 (0 oy)
  • Yorumlar 28
  • Yorum Yaz
  • Tebrikler
  • Beğenenler
  • Popüler Yazıları
Yükleniyor...

Yorum yazmak için giriş yapın.

edebiyatevi.com
Sallanmayı Bilmeyen Salıncak

Sallanmayı Bilmeyen Salıncak

DemirMUTLUGİL DemirMUTLUGİL