Yorgun

                              Kendimize döneceğiz sokaklardan evvel,
                              Saatlerin kaybettikleri adanın boyasız viyolonselindeyiz,
                              Arkamızdan haykırıyor belleğin son izleri,
                               Yaylalara salıyor bir at kendi koşumsuzluğunu,
                               Ürkek bir fare,evleri kovalıyor bir dev suretinde,
                               Ölgün bir çiçeğin yalıtılmışlık ekseninden kayıp,
                               Sessiz bir sahilin önünde beklemekteyiz,
                               Renksiz bir bankın asimetrik hayalinde,
                               Yorgunum,bungunum ve kendime âmâdeyim.