İnsan Olurken

Suyun üzerinde seken taşınki kadar kaçınılmazdı kaderimiz

Ve taşın kendini uçuyor sanması kadar gülünç

Bebeklerin ağlaması kadar sıradandı ölüm

Ve derin yaradan fışkıran kan kadar aceleci

Şehvetin aşkı öldürmesi kadar trajikti

Ve aşık olmak kadar hızlıydı yaşam

Seni sevmek 

Ve sana bakmak kadar anlamlıydı

Ay'a adım atmak 

Ve dokunur gibi yapmaktı Güneş'e

İnsan olabilmek