Ben Daha Çocukken

canım çok yanmıştı daha çocukken

acılarımı hiç unutmayacağıma yeminliyken

babam gözlerimin içine nefretle bakıp

herkese çuvalla bana kaşık bile uzatamadığı o sevgiyi esirgerken

büyüdüm,sözde genç kız oldum

işin gücün paranın peşinde bende savruldum

unutmam ama geçer sandığım acılarımın arasında

kendimi kinim halâ dipdiriyken buldum

“seni baban sevmemiş elin oğlu niye sevsin”diye bir söz okudum

kafamda camlar çerçeveler indi ama ben sustum

sabırla günleri,seneleri gül gibi kurutup 

elin oğlunun beni sevmesini umdum