Azapkıran Akrepyelkovan

Varsan saklanbaçsın
Yoksan hiç..
Bayraklarını yarıya indirmişse birbirine düğüm düğüm ayrılık
Bırakılmış cami avlusunda kalmış gibi o ödünç ve emanet çacukluk gibidir
Çarçabucak herkesin yerine ayaz buza kesen darmadağın sessizlik
Ortalık ıssız çorak boşlukken
Bulan alsın gitsin diye terkedilmiş kimselerin semtine bakmadığı
Şaibeli
Kuşkulu
Muğlak
Varlıkla yokluk arasında, dipsiz zeminsiz uçurum
Bitmemiş belirsiz hiç bir şeyi yoldan geçen duraklara kanıtlamak için
Ve henüz sonuçlanmamış
Her şeyi hiç birşeyle ıspata çıldırasıya
Defalarca labaratuar testinden sonra kendini ölmüş çukurda bulan
Binek taşından
Hap ilaç kutusından
Eyerlenmiş doludizginliği
İki gönlü bir etmeye atını çözüp bağlayınca samanlık seyrana
Elde fener dizde bitmiş tükenmiş derman
Şifa niyetine
Bir tuaf
Bir garip
Ev sahibi çerçevelenmiş resimlerden başka hiçkimselerin çıtı çıkmadığı
Merdivenlerden üst katmanlara asılı duvardaki suskun durgun gelmiş geçmişlerden
Yitik zamanın yalnızlıklarına yol yordam sormaya sağılmayı uman kabir azaplı mucize
Zirveyi bulduğunda kalbi duran saatin nefesi kesiliyor bozuluyor ev bark
Çevre yollar etrafından dolanarak çalınmış ıslığın son damlasını
Saksı çiçeklerine koklatarak
Akrep yelkovan

Seyfi Karaca…. Mart/24