İnsan-insan

       İNSAN – İN/SAN

İnsan

Ulviyet yüklenince,

Heybetli bir kaledir.

İn/san

Ulviyet küllenince,

Kul başına beladır.

İnsan

Cisimce eder yüksek,

Allah yolunda ise.

İn/san

Cisimce eder tümsek,

Nursuz gebermiş ise.

İnsan

Hak yola canın verir,

Şehit sayılmak için.

İn/san

Batıl yola kanın verir,

Murdar anılmak için.

İnsan

Derdi tasası haktır,

Bu yolda hiç yorulmaz.

İn/san

Tek derdi batıldır,

İşkembeden tanınmaz.

İnsan

Özü sözü Allah der,

Hayatı böyle geçer.

İn/san

Sahte ilah ister,

Hoşça geldi boş göçer.

İnsan

Hak yolunda giderse,

Yoluna can kurbandır.

İn/san

Bir boş çuval gibidir,

Od ile od yakandır.

İnsan

Nur bakışlı gözü var,

Kutlu yolda sözü var.

İn/san

Mal mülkte gözü var,

Ahirette közü var.

İnsan

Doğru der eğri olmaz,

Bu yolda yalan olmaz.

İn/san

Yanlış yoldan geri durmaz,

Ahirette sözü olmaz…

Araştırmacı-Şair-Yazar: Abdullah Yaşar Erdoğan