Genel Yönetim

Uzun yıllar aynı iş yerinde çalışanlar monotonlaşıyor,hemşehricilik,adam kayırmacık, yalakalık,haksızlık başlıyor ve işçi,dokunulmazlığı varmış gibi" nasıl olsa beni kovamazlar tazminatım var" diyerek  inatlaşmaya,efelenmeye başlıyor.Artık orasını resmi bir iş yeri olarak değil,ailesi gibi görüyor,rahata alışıyor ve apayrı bir cumhuriyet  kuruyor,oysa bu yaklaşım işveren açısından çok sakıncalı sonuçlar doğuruyor.

İkinci hayalim,belirli bir yaşın  üzerindeki kimseleri işe almamak.Peki neden? İş,yaş ile  çok uyumlu olmalıdır çünkü her  yaştakiler her işi yapamaz,işin sorumlulukları,riskleri,gerektirdikleri vardır.Siz hiç doksan yaşındaki bir öğretmenin veya doktorum part time çalıştığını gördünüz mü,ya da elli  beş yaşındaki kaleciyi? Dedeniz ya da nineniz yaşındaki bir garsona  sparişi  verip çabuk olmasını isteyebilir misiniz?Gücü yeten gücü yettiği işte elbette çalışacaktır buna itirazım yok  ancak yaşını bahane ederek yan gelip yatanlar da var.

Üçüncü hayalim yemek konusu,o kadar zoruma giden bir konu ki bu...Evinde doğru dürüst yemek yapmayanlar veya yapmasını  bilmeyenler,iş yerindeki yemeklere burun kıvırıyor,bir de utanmadan "bugün de aç kaldık"demeleri çıldırtıyor adamı,zaten israf diz boyu,sorsan müslümanım derler.Günlük yemek ücretlerini vereceğim tabi ki.

Anket yemekçiliğini başlatacağım,bu şu demek:açık büfe olan yemeklerin menüsünü belirli saatlerde yapılacak olan anket sayesinde müşteriler  belirleyecek.Böylece bazı şikayetlerin önüne geçmiş olacağım.

Her ay sadece departman müdürleriyle değil tüm personellerle toplantı yapacağım çünkü başarı ekip işidir.