Mutlu Kasım

"Yine aylardan Kasım. Ama bu Kasım bir başka; sonbaharın içini ısıtan, aşıkları maşuk eden, güneşin doğudan değil, bir annenin mutluluğundan doğduğu Kasım. Mutlu ezgilerin kulağa daha bir hoş geldiği, kuşların cıvıltılarının dört bir yandan duyulduğu, tutsakların özgürlüğe kavuştuğu, yalnızların eşlerini bulduğu Kasım. Derken duyunca yüreklere huzur veren ezan seslerinin yükseldiği mahallelerde arıyorum mutluluğu. Ağaçlar kışın habercisiyken, çocukların toprak arsalardan bağırışları çınlatıyor kulaklarımı. Tebeşirlerle seksek çizen kızların sevinci dolduruyor gözlerimi... Artık gitme vakti diyor soluma dönmeden biri. Çevirirken başımı, gözlerim değiyor gözlerine, tekrar süzülüyor sözcükler dudaklarının arasından, artık gitme vakti... Başımla onaylarken gözüm takılıyor kaldırımın kenarındaki ıslanmış kağıda. Bir kısmı silinmiş yazılardan seçiyorum: 'İnsan aradığını bulmak için dünyayı dolaşır, bulduğunu alınca da evine döner.' Tekrar aynı ses yankılanıyor kulaklarımda, artık gitme vakti..."