Gidiyorum

Bu gün acılarımı geride bıraktım
Sevdiklerimi hayal kırıklıklarımı
Ruhumun derinliklerinde vedalaştığım anılarımı
Geride bıraktım
            Gidiyorum...

Ben hep sustuklarımdan vuruldum 
Bu dünyada acıyı;

Ayrılığın, ihanetin en alçakçasını tattım 
          Tattırdılar ya da

               Gidiyorum.

Bir avuç sevgi, bir nefes mutluluk
Ya da bir dost vefası bulamadım
               Gidiyorum.

Soğuk bir odada yalnız kimsesiz
Hiç var olmamışım gibi 
Sevdiğim, ya da bir sevenim olmamış gibi
Yalnızlığı koydum ceplerime
Yaşanmamışlıklarımı yazdım hikayeme:
Olur ya, belki bir gün okursun diye
Sensizliği örtü yaparak üzerime
              Gidiyorum.

Gözlerimi pencereye çevirdim
Gökyüzünü gri bulutlar kaplamış
Yağmur damlaları ha indi ha inecek
Sanki gidişime hazırlanmış

Dostlarım, dost bildiklerim
İyi günümde hep yanımda
Yakınımda olanlar
Of…of ya uğruna ölürüm dediğim yar
Neredesin?., Neredesiniz
Bana son vedayı çok gören vefasızlar

Yar deyince bile 
Kalbim volkan misali yanar 
Anladım ki dostluk da sevda da,

Düşene kadar 

Yalnız geldiğim bu dünyadan yine yalnız
                      Gidiyorum.

Ufkumda sadece beni hiç anlamayan
O vefasızın gözlerini görüyorum
Bunca acımasızlığın içinde 

Sadece yârim olsaydı başucumda

Muhabbetle tutsaydı elimi 

Ben tebessümle karşılardım

Bu soğuk ölümü 

Tebessümle biliyorum.

 Tarih  09.04.1987.

Bu gün özgürlüğe yürüyorum

     Meryem Keskin.

     25.04.2024

Not: bir film karakterine yazıldı

        Bu şiir,  hayali duygular.