Tema
Üye Ol Giriş Yap
Anasayfa Şiir Deneme Hikaye Makale Serbest Kürsü Yazarlar Forum Sohbet Online Üyeler
(0 oy)

Ben Köyümüzü Özledim Anne

 Yattığım o kuş tüyü yataklarda
En büyük kabuslarımı görüyorum anne
Gel biz dedemin evine gidelim
Sıcak bir sobanın yanında
Bir tas mercimek çorbası ile
Bir dilim ekmek yerken
Dedem bize eskilerden anlatır ya hani
Ninem o soğuk yorganları çıkarır
Sobanın yanına koyar da ısınır
Eski sehpanın üstündeki radyo
Cızırtılı sesi ile söyler türküleri ya hani
Ben köyümüzü özledim anne
Şehrin gürültüsü boğar beni
Hani pencereden bakarım da
Yanan tek bir ışık bile yok anne
Oysa dedemlerin evinde bir mum var
Gece de yanar o mum
Diğer komşuların mum ışıkları da gözükür
Yalnız olmadığımı hatırlarım
Sen söyle anne şehirde geceleri,
İnsanlar neden bir yaşam belirtisi göstermez ki?

İnsanlar her geçen gün birbirinden soğurken
Komşular misafir ağırlamaya korkarken
Sen neden şehri hazedersin anne?
Ama bak köyümüze,
Bazen makbule teyze gelir eve
Ninem bir tas yoğurt, bir bardak çay koyar önüne
Minnettar olurlar birbirlerine.
Biz de ertesi gün gideriz makbule teyzeye
Oğlu ayda bir gelir, pişmaniye getirir ya
Bir bardak çay, biraz pişmaniye elimde
Önümüzde kavrulmuş bir tabak çitlek
Ben köyümüzü özledim anne.

Ben mutlu değilim anne
Ne kışın ne de yazın
Binalar üstüme üstüme gelir
Gürültüsü kulaklarımı sağır eder
İnsanların gece attığı çığlıklar,
Seni de korkutmaz mı anne?

İnciler,pırlantalar,altınlar
Bense neyi özledim biliyor musun?
İlkbaharda topladığımız papatyalardan
Ayşe ile taç yapmayı özledim anne

Yoruldum, artık dert anlatacak kimse kalmadı
Herkes şehire göç etti, ama şehirde
Ne insanlık ne de komşuluk kaldı
Ben köyümüzü özledim anne.
Sitede Önceki / Sonraki
Yazarın Önceki / Sonraki
Oylama
0 (0 oy)
  • Yorumlar 2
  • Yorum Yaz
  • Tebrikler
  • Beğenenler
  • Popüler Yazıları
Yükleniyor...

Yorum yazmak için giriş yapın.

edebiyatevi.com

Ben Köyümüzü Özledim Anne

nurbanu-karaca nurbanu-karaca