Tebeşire Kan Bulaştı

Yazık ki bozuldu hilkat

Kalmadı insanda rikkat

Derdest edildi hakikat

Şiddet birdi, bini aştı

Tebeşire kan bulaştı

Vicdan kaskatı, taş oldu

Kirpiğe değen yaş oldu

Şimdi ayaklar baş oldu

Nefret pusulayı şaştı

Tebeşire kan bulaştı

Dinmiyor sancılarımız

Göverdi acılarımız

Hortladı öcülerimiz

Yeter artık, sabır taştı

Tebeşire kan bulaştı

Leke değdi önlüklere

Hüzün çöktü günlüklere

Ne gerek var kinliklere?

Öğretmen toplumda baştı

Tebeşire kan bulaştı

Vefa yerini bulmadı

Hicap duyduk, şık olmadı

Kimsede mecal kalmadı

Öğretmen özgür bir kuştu

Tebeşire kan bulaştı

Tahta değil vicdan kara

Kolay iyileşmez yara

Eskileri mumla ara

Yaşananlar sanki düştü

Tebeşire kan bulaştı

Vandallığın lüzumu yok

Ne yazık ki çözümü yok

Her şey açık, gizemi yok

Gözümüzden akan yaştı

Tebeşire kan bulaştı

M. NİHAT MALKOÇ