Aşkı Lezzete

Yaşam denen ikramda
Kibirden kahırdan yunup arınarak
Birlikte kimsenin ne üstün ne düşkün ezikliğe ve muhtaçlığa kakılıp itilmediği
Nefes nefes
Yudum yudum
Demet demet
Sabahın gündoğumu serinlik mesaisinden
Karda kışta
Belki yağmur saçakları altında çisil çisil, ıslanmaya yakalanarak gocuksuz şemsiyesiz
Kuru ayaz ve kavrucu sıcağınan her sefer gece karanlığını yüklenen sessizligin
Yol boylarında bir başka otobüse terminal
Pardösüye sarılıp büzülmüş karanfil rumuzlu bulvarlardan arka sokaklar yokuşuna ağır aksak
Yürüyüp yayılan sessizliğin bir avuç dolusu  yoksul yemişi gibi
Eğrilmiş düğümlenmiş dokunaklı bir çentenin alıç dallarında hatırasını bırakarak
Akşamın kuru soğuğundan alaca tüller giyinmiş yorgun argın saatler sarkacına kadar
Duraklarda birikip boşalan
Ve duraklarda birikip toplanarak evlere sokaklara dağılıp kaybolan insan kalabalıklarının
Fatura fiyatını ödeşmek derdiyle ekmeğe suya elektriğe soğana
Tanelerden dilimlerden koklanmış huzur ve güzelliği bütün zerafetiyle örseleyip kırmaksızın
İklimi vaktinde, mahsülü toprağında, sevgiliyi insan kalbinde, iliklerine kadar..
Sırra mahsus ölümsüzlüğe sağılıp bahtiyar etmektir
Aşkı lezzetle muştululanmış çareler

Seyfi Karaca…. Mayıs/24