Sarı Çiçekler

Tamda bu mavi ,kapının önünde 

Yine toza toprağa bulanmışdın.elinde bir demet sarı çiçekle dikiliyordun.

Bundan çok çok bahar önceydi...

Üstünde benim pembe yeleğimden söküp ördüğüm kazağınlaydın,o kazağı hiç sevmezdin ya oğul ,ben kız mıyım giymem ben bunu ana der hayıflanırdın ama yokluğu da tanırdın, bilirdin elde yok avuç ta yok..tamam sen üzülme ana der boynuma sarılır öper sonra üstüne geçirdiğin gibi ekmek teknesinden bir parça ekmek koparır fırlardın sokağa işte tamda o günde bu mavi kapının önünde yine o pembe kazağınla toz,toprağa bulanmış dikiliyordun... önce sakladın elini sonra uzatın çiçekleri ....önce derin bir iç çektin ,ana dedin  bu gün analar günüymüş bilin mi?  öptün yanağımdan, elindeki  köküyle yolunmuş daha üstünde toprağı duran çiçekleri eteğime bıraktığın gibi, koştun gittin misket oynayan çocukların yanına..oğul işte o gün ilk defa senden duydum anaların da bir günü olduğunu ,o gün pekte anlamamıştım çocuklardan duyduğu bir oyunu oynuyor sanmıştım.çiçekleri eteğimden toplayıp temizledim  evin girişine  tersten astım kurusun da çayını bari  yaparız diye..

Aradan çok geçmedi hastalandın  toprak oldun be oğul..üstünden önce günler,aylar,mevsimler geçti., çok baharlar geçti ...o baharlar da  o sarı çiçekler den çıkardı üstünde, oğulumun analar günü geldi derdim...yanan ciğerime çekerdim kokusunu ateşten kavrulmuş analıktan ağırlaşmış çiğerime..anladım ki anaların günü her gün evlatları için yanmakmış oğul..

Şimdi bilmem kaç sene sonra yine aynı mavi kapının önünde ...tamda bu kapının önün de sarı çiçeklerin açtığı bu ayda öylece bakıyorum koşup geldiğin yöne, yüreğimde yanan analık günümü gel de kutla diye....

Not...telden yazılmıştır kelime hataları af ola

Silgisizce