Nerdesin

Nerdesin

Adım adım yürürken yolum oldu gözlerin

Engelleri aşarak geliyorum nerdesin

Bağlansa da ayağım kırılsa da dizlerim

Ferhat gibi dağları deliyorum nerdesin.

Senin sevdan asi dir, benimki deli Tuna

İçimdeki dinmeyen esip duran fırtına

Avucunda solmasın sürdüğüm o al kına

Geçti bahar bitti yaz soluyorum nerdesin.

Aradım karış karış her caddeyi sokağı

Issız yerde kurulan obaları otağı

Garip kuşun olmazmış bir yuvası yatağı

Bulmak için zamanı eliyorum nerdesin

Göçmen kuşlar misali uçup gittin uzağa

Hangi cellat düşürdü o ceylanı tuzağa

Son yolculuğum olsa yatırsalar kızağa

Visaline erişmek diliyorum nerdesin.

Gül yüzüne bakınca tutulur ayla güneş

Geceleri yıldızlar olamazdı sana eş

Benim sevgim gerçekti ne hayaldi ne de düş

Sabahsız uykulara dalıyorum nerdesin. 

Yedi mevsim boyunca bekledim gelişini

Resimlerinde bile özledim gülüşünü

Vura vura yıkarak seyrettin ölüşümü

Yüreğin taş mı oldu ölüyorum nerdesin.

İsmet Bozkurt (Dilsiz Kalem)