Çanakkale Ahlatta

ÇANAKKALE AHLAT’TA

Söz konusu vatandı, teferruat gerisi

Vatanımız namustu, as'tı Çanakkale'de.

Saldırgan Avrupa’lı, Anzaklardan berisi

İman konuştu her şey, sustu Çanakkale'de.

Cihâd-ı Ekber emir, hayya’lel felâhıyla

Ümmet duaya durdu, başında külahıyla

Öte yandan düşmanlar, en ağır silahıyla

Mehmetçiğe ölümü, kustu Çanakkale’de.

Şehitlik dediğimiz, ölümlerin en hası

Yaşar diri şehitler, tutulur mu hiç yas’ı

İnanmış Anadolu, Osmanlı’nın teb’âsı

İngiliz’in sesini, kıstı Çanakkale’de.

Padişah’ın emrini, namus borcu sayarak

Mehmetçikler on dört ay, ot tohumu yiyerek

Armada geçmeyecek, bu Boğaz’dan diyerek

Düşmanın boğazına, bastı Çanakkale’de.

Siperinde askerin, korkusuz kükreyişi

Düşmanın ordusuna, sıyırtmıştı kayışı

Mehmedin Kanlısırt’ta, Allah Allah deyişi

Tâ Ahlat’tan duyulan, ses’ti Çanakkale’de.

Tarih şahit düşmanlar, pişmandı geldiğine

Şu an tekrar gelseler, pişman ederiz yine

Çanakkale Ahlat’ta, gönlüme düştü yine

Van Gölü’ne inciler, esti Çanakkale’de.

Murat Kahraman Murâdî