Görünmez Adam

Mehmet, çocukluğundan gençlik yıllarına kadar hayıtını mescitlere, camilere giderek ikame etti. Hafız, yeri geldiğinde de mahallesinin camisine imamdı. Ama vakit geçti, şeytan kendisine bir yoldaş daha kazanma yolunda ilerlemeye başladı. Mehmet artık ihtiyaç harici evden bile dışarı çıkmaz oldu.

Bir gün alışveriş için bisikletle dışarı çıktı. Giderken cemaatten birini gördü. Ee, selam vermek icap eder.

-Selamün aleyküm.

-Aleyküm selam. Pek görünmez oldun.

-öyle…

Mehmet eve döndüğünde kafası karmakarışıktı. İçini bir korku sarmıştı. Aklından sürüyle düşünceler geçiyordu. Kendisinin ne hale geldiğini, boş işlerden başka boş işlere koştuğunu fark etti. Ağladı, ağladı. Ve gözyaşlarının saydamlığına büründü.