Bugün bir þey var bende,

Olmamýþ bir þey,

Anlatamadýðým bir þey

Ama anlatmak istediðim çýldýrýrcasýna,

Çýðlýk çýðlýk tüm zihnimi açmak istediðim,

Çýrýlçýplak bir otopsi masasýna.

Kelebeklerini arayan kaplumbaða gözyaþlarým,

Bulamayan bir türlü,

Sebebini yitirdiðim bir aðýt ile

Bir asýr olmuþ aðlamaya baþlayalý,

Ruhumu evire çevire taþlayalý,

Kan revan içinde bu çölde kaybolalý

Ve yitik bir umutla yaþamaya çalýþalý

Tam bir asýr olmuþ katilimi aklayalý.

Güneþin altýnda çatlamýþ tenim,

Yana yana bir tutam kalmýþ yüreðim,

Gülsüz dikenlerin içinde yaþar,

Çýplak tenime zerre zerre merhem arar,

Tek baþýnayken bir yaralý,

Susmak neye yarar?

Ölüler ne için yaþardý bir zamanlar,

Ne için çiðnerlerdi topraðý,

Neydi arananlar?

Þimdi çiðnedikleri topraðýn altýnda uyuyanlar,

Hangi zamanýn deðirmeninde ufalanmaktalar?

Görmüyor gözlerim verilen sözleri,

Duymuyor kulaklarým güneþli günleri,

Yüreðimin orta yerindeki hain hançeri,

Çeksem de zemheri, çekmesem de zemheri.

Bir þey var bugün bende,

Bir türlü ruhum sýðmýyor bedenime,

Ya ruhum yanlýþ bir yerde,

Ya bedenim yanmýþ bende…