Irgat Kız

Geceye güneşten damladı gözleri.
Irgatın çatlamış elleri.
Bir gece yarısı karıştı birbirine
Hayalleri, endişeleri.

Elleri birbirine kavuştuğunda
Boynunu o an bükerdi.
Çekerdi kalın yorganını üstüne,
Ağıtlar yakardı.
Gencecik, incecik.

Severdi.
Sevilir miydi acaba?
Ne okur, ne yazar
Bir ucu yanık mektup.
Belki olurdu umut.

Bir cigara ,
Babasının tütün torbasından
El gün görse
Uy havar
Yakarlardı ırgat kızı cigara gibi.
Amcası vururdu babasından önce

Geçiyor delikanlı, Göçüyor .
Irgatlık bitti.
Bağırdı birden bire:
"Oy anam. Şuracığım yanıyor."
Delikanlı inip atan
Bir tas su kaptı Fırat'tan.
Meğer oda severmiş.
Birde ben içeyim
Aynı ağıttan.

1998\-2001