Dönüp Durdukca Dünya 2

Canim kardesim

Kiymetli agabeyim

Degerli büyügüm

Sevgili Atatürk, denizin dalgaya durdugu yerde mavilere sakinligin rengini veren

Coskusu dinmez firtinalarin sürükleyip sürgün ettigi siginaga

Güvenli yeryüzü limanisin, kolun kucagin aska ve sevgiye pupa yelken

Bir med cezir vilayetidir ki dünya, aydinligini karanligin közünden yanarak yildizlar

Utanmaksizin

Yüksünmeksizin

Sevinci hic birseyle ödünce verilmeyen büyük bir mutlulukla mesaleyi tutusturan sen

Günaydinli yarinlarin minderini kilimini dokuyup seren sen

Gururlu mutluluga ana vatanlik eden sen

Isigi günese götüren sen

Ocakta sen

Bucakta sen

Dirlikte sen

Itibarda sen

Ilimde sen

Irfanda sen

Akilda sen

Fikirde sen

Cesarette sen

Vicdanda sen

Sefkatte sen

Yedi iklimde sen

Dört mevsimde sen

Bebekligin dogum günlerinde sen

Börtü böceklerin saz semaisinde sen

Sözünün eri yigitligin yurdunda yuvasnda sen

Ninnide sen, ezanda sen, sözde sohbette sen

Ekmegi buydayi tarlayi topragi ekin eden insanlik irgatliginda sen

Fidanlar koruluk olur, koruluklar zümrüt yesili orman

Damlalar süyem olur, süyemler caglayan, caglayanlar nehir yatagina kavusan irmaklarla

Kurulan her sofrada senin sevgiyle yogrulmus yufka yüregindir

Dünya vilayeti senin selamina divan kurulur

Bal ciceklerine ucarken arilar, atli karincalar salincaginda cocuklasir mutluluk

Kurbagalar yasadigi her güne hic dinmeyen nida ve niyaz ile

Silifkesinden tut ki artvin bari aydin zeybegi kimi horona

Kimi urfa divaniyla kimi sivas ellerindensazperde kimi dokuzsekizlik trakya..

Yollar illere savusur, iller illerekavusur, iller sokaklar icinde evini bulur

Evler  kendi icnde ocaklanmis benzinli cakmagini

Ve tütün sarar gibi muhabbete meram salan nsanini bulur,

Canim kardesim

Kiymetli agabeyim

Degerli büyügüm

Dag toprak irmak pinar ve deniz, ne  büyük huzurdur ki…

Sen varsan ddireklerde dalgalanan bayrak gibi hersey

Hic bir eksigi olmamaya ferah serin dopdolusuyla tamamdir

Sevgili Atatürk senin varliginla dünden emanet her güzellik bügüne sagilir

Ödülünü kendi dogumundan miras alir insanlik

Günes gelir gider kumlara serilir satin serin sularinda uyur uyanir hayat

Evlerin camlarinda savkiyarak daglarin üstünde dogar ay

Bir sonsuzluk döngüsüdür heryer cinar cicek kokan bahtiyarliga

Seni dinler duyar

Bizimle yasayan her sey emanetine minnet ile

Safaklar söker yarinlara miras olur

 

Seyfi Karaca…………Haziran / 24