Uçsuz Bucaksız İnsancalara Aşk İle

Hayır anlayan anladı da
Oralardan öyle gözükmeyen ince hesap kitap
Uzak türübünden acıya gazel döküp pasaport gününü bekleyen sonbahara
Oralardan öylesine bakınca gözükmüyor tabi
Hangi heybede
Yurdun güzeli, kızın nazlısı ve turpun büyüğünü
Nerden
Kime
Kıtaların rengi palmiyeli yol kar topu resminde beyaz ve insan güzelliği kadar topraktan
Metrelerle ölçülmeyen ağırlığı sevginin yeryüzü büyüklüğünden çok daha fazlasına sonsuz sınırsız
Yaşamam dediğin beşi bir yerde ekmek aşk ve özgürlük gibi doyumsuz
İnsanın kalbinde, gecenin otelinde, gündüzün evinde, hayatın yol ve sokaklarında, herkesi duyup özleyebilmek...
Aşınmaz eskimez tutkulu yaşama hevesiyle Çocukluğun ve Büyüklüğün kilometresi yoktur
Uçsuz bucaksızdır çünkü herkesi kendi değerinde bilerek insan olmak
Anne sütü gibi
Dünya toprağını emzirirken bulutlar göğsünden yağmur
Her gün bir yıldız doğar ıssız bucaksız çöllerde
Ve her gün bir yıldız kayar
Aşka göründüğü rüyasından uyanınca her sabah insan çiçekleşir çöllerde
Bir hayal perisi gibi gül kokusunun kadıncasını süslenerek
Bir yıldız söner her gün
Ay ışığı şavkında ıssız ve yalnız
ve okunmamış bir mektup gibi sebebi bilinmez sırrın
Postacısı aşk ile hasrete…

Seyfi Karaca…. Haziran/24