Çalımı aşkın, evrelerse suskun ve
güneş bir aldatı
Sensizliğin yığınında saklı
Dimağımdan akanlarla örülü
Bir şiir olma ümidi ile
Düştüğüm yoldan da yok iken dönüşü
İzafi kıtalar aşıyorum
Derdest edildiğim bir yolculuk
Yetmedi, azizim yetmeyecektir
Bu aşkın fermanı
Delice kanadığım kadar
Devşirmen mizaçlı bir sanrıda
Sancılı ve tapusu bende yalnızlığın
sırça köşküne
Konan bir serçe gibi
Oysaki düzayak yaşam:
Oysaki ne kirli ne kin yüklü yaşamak
Ardıç kuşlarından geride kalansa
Hazin bir sonbahara meylettiğim
Gel gör ki Temmuz çoktan girdi
kapıdan
Sıcağın yerleşkesi
Un ufak edilmiş bir ömürdense arda
kalan
Sinyal veriyor iç sesim
Ruhumda filizlenecek bir şiirin
Daha mı yolcusuyum:
Şiir mizaçlı yüreğimden saçılan
filizin
Yoksa fil hafızası mıdır maruz kaldığım
Karanlığın mealinde saklı bir kibirle
Ruhuma ve hayallerime üşüşen iblisin
Kendi karanlığı kendi gölgesi
Beyaza düşkünlüğüm hele ki aşka
Ve mahcup bir tavırla içimden usulca
sevdiğim
Apartman topuklu nidalar ise sürgün
veren
Yandan çarklı Çingene Vapuru nasıl da
pürü pak ve pür neşe
Sandığımda saklı ne var ne yok
Sanmadığımdan da öte boş lafa karnım
tok
Hem iştigalim hem ispatım hem de
şiarım
Dökümlü eteklerinde sözcüklerin
Hiç yeter mi yeter mi yirmi dokuz
harf
Ve o münferit tekil hece
Aşk doğurgan
Ölümse uzaklardan sırıtan
Mızmızlandığım sabit bir kat sayı
gibi
Sıfatların başına dizilesi
Saydam yüreğin de zamlı tarifesi
Bol keseden sevdiğim ne ki?
Tesir altında kalan zalime iblise
duyduğum öfke
Ve bir punduna getirip de
Şiirin yaşlı teninde
Yaslı günün özrüne yenik düştüğüme ne
hacet?
Yasa ihlali
Yasın doz aşımı
Çelik yeleğimi dahi
Delerken nazar yüklü bakışlar
Ve işte simyacı ömür
Sedeften kader
Mermer mezar başlığımı buyur eden
keder
Üzgünüm çok hem de
Tam da kendimi bulup sevecekken
Tüme varım binlerce hece
Ve işte kilidin kırdım bilmecenin
Ve işte kıymete bindim ölümden önce
Varsın bir hayal olsun
Hemhal olduğum kadar yalnızlığın
Kutsanmış iken hayat ve şafak
Kulvarımda tekim eğer ki mevzu bahis
hüzün ise…