Toprak Diye Yanarız

Bir gün daha geçti gitti

Ömür bitti, ömür bitti

Bir daha dönmez geri

Asla dönmez geri geri

ibadetle yaşa günleri

Üzme seni sevenleri

İyi sev güzel çiçekleri

Hiç unutma melekleri

Dünya fani gerçek fani

Beşerdir içinde yaşayanı

Değmez üzmeye insani

Yaşam mecnun kader ani

Her derdin vardır çaresi

Kalp insan doğası kalesi

Lal olmasın dilin yâr esi

Nefesini daralama nalesi

Gözler ay evi evren neresi

Sümbülü kıskanır dağ lalesi

Depreşir bir an insan neşesi

Aniden gider günün hevesi

Toprak toprak diye yanarız

Birkaç avuç toprağa kanarız

Topraktan beslenir yatarız

Tövbe cehenneme adayız

Gün geçmesin ki hep keder

Zaman belli olmaz az heder

Akılsız insan boşuna gezer

Güçlü olanlar zayıfları ezer

Kimse doymamış ki sen doyasın

Dünya sana kalsa ömür yaşayasın

Maalesef her şeyde yanılmaktasın

Senden öncekiler nerde ziyandasın

Emek yoksa ömrüne olmaz bereketin

Her halin meçhul boş insansı hareketin

Ne işe yarar ki iki üç kuruşluk cesaretin

Zebuli yaren eylendi ey ömür melanetin

E. Doç. Dr. Hacı Zekeriya ÇAVUŞ – 08 07 2024