Gül Ve Bülbül

GÜL VE BÜLBÜL

Dilini kırbaç bilip de bülbüle korkak diyen güç,

Bülbülün sessiz kalması sanma korkaklığındandır.

Senin yorgun yüreğine gül dikeni battı mı hiç?

Ağlayıp sızlanmaması onun erkekliğindendir.

Aşkın yolu bir yanardağ düştüğünde boğulursun

Karşılıksız bir sevdanın karşısında dağılırsın

Zaman öldürdükçe aşkı bütün suçlu sen olursun

Boşa çırpınıp durması yolun çökekliğindendir

Ne ders alır ne söz dinler güle âşık olan bülbül

Sanırlar ki âşık olmak bülbüle verilmiş ödül

Büyüsüne kapılırsın baharda gonca iken gül

Renkten renge değişmesi gülün köçekliğindendir

Kalemim hiç pişman değil hak edeni övdüğünden

Yaşadığı aşk adına yüreğini eğdiğinden

Seven yürek yıllar yılı vazgeçmezse sevdiğinden

Ne güldendir ne bülbülden, kalbin köpekliğindendir

Coşari aşk denen yolda yalnız başına giderken

Yarını olmayan aşkın sancısındayım ben derken

Batan dikenin acısı hala yüreğinde varken

Bülbülün bu korkaklığı gülün ürkekliğindendir

06.07.2024/Samsun

İbrahim COŞAR