Yönümü Bilmeden

Lime lime dökülmüşüm şu kaderin çarkına.

Ömür son deme gelmiş varamadım,

Farkına.

İnleyen şu nameler yüreğimi yakarken.

İlmek ilmek dokunmuşum yokluğun,

Tezgahında.

Çocuk gülüşlerine imreniyor dudaklarım.

Bir ağlıyor bir gülüyor gözlerim…..

Acabalarla belkilerle keşkelerle,

Savaşıyorum..

Belki de diyorum belki de,

Sarı saçlarıma mavi boncuklar takılmıştır.

Ak ellerime mor kınalar yakmışımdır.

Gelincik tarlaları alabildiğine uzanmıştır,

Dağ eteklerinde.

Al yazmayı bağlamışımdır başıma,

En alından..

Yürümüşümdür başaklar arasında,

Yönümü bilmede……

Annemin seccadeye düşen gözyaşlarıyla

Amin…amin konmuşumdur,

Bir duanın finaline.

Hüzün yağmurlarıyla karışmışımdır,

Küçük bir bebeğin hıçkırıklarına.

Top oynayan çocukların arasına karışıp 

Bir tekme savurmuşumdur,

Hayatın tam ortasına.

Sokak arasında sohbet eden ablalara,

Merhaba demişimdir gülümseyerek.

Islık çalmışımdır rüzgara karşı,

Ellerim ceplerimde.

Labirent gibi sokaklardan yürüyüp,

Geçmişimdir belki yönümü bilmeden.

Belki kaybolmuşumdur…

Belirsiz duyguları yaşadım yine bu gün.

Saçmaladım, şaşırdım, korktum.

Kâh kış oldum dondurdum her şeyi.

Kâh bahar oldum sıcacık

Sabahın ilk ışıklarıyla çiçek açtım yeniden..

Sonra yağmur yağdı üstüme,

Islak bir kedi yavrusu gibi,

Bir köşeye saklandım..

Kar yağdı şakaklarıma bakışlarım buz kesti

Ayaza çekildim gecenin gizinde….

Kader beni kayıp şehrin sokaklarına

Hapsetti yine..

Deryada yüzen tüm hayal gemilerim,

Alabora oldu bir kez daha..

Ayaklarım menzilini şaşırmış,

Puslu bir vadinin derinlerine doğru,

Yürüyorum yönümü bimeden.

Yürüyorum geriye dönmeden…..

…..Meryem Keskin…..

…..03.07.2024……..