Ey Hamal

Ey hamal

Aşkın tozuyla

Yapayalnızsın tekliğin dağında

 Nasıl çıktın oraya yükünle

Elinden tutup bulutlarda bıraktılar

Düştün aşağıya

Acıdan nasır tutmuş kalbin

 Yeminler edip tövbeler veriyor

  Öncekileri tutmuş gibi

Bu kendine kaçıncı sözün bozduğun

Zorlama duvarlar konuşmaz

Aynada gördüğün sensin kes tartışmayı

Dalıp, dalıp ağlama

Derde değil mezara gömüleceksin

Merak etme toprak gibi atılır üstüne

Sarılır uyursun

Başlarken karnında uçan kelebekler öldü

Aşkının ömrü kadarmış hayatları

Kalbin   kemiklerin gibi dağılır

Yaşarken çok farklıymış gibi

İyi bir haber vereyim de küsme

Aşk taşıdıklarında gelecek                                                                   

Toprak dolu küreği kim sallayacak