Edebiyat ve Kültür Platformu
Kopar Dilimden. . .
Ne olur bir gün daha verme bana
Hayat, kalbimi doldurdukça ağırlaştım
Her kapıdan geçmeyen bu yolda
Ne hokkalar ne virgüller bıraktım
Bir kağıt anahtar daha verme bana
Yine kilitleyemiyorum sevdiklerimi
Onları öldürüp dirilten bakışlarıma
Kader denen mum ne sırlar gösterdi
Bir daha gelmeyecek olanı alma benden
Gül diye bahçeye ek istersen beni
Mutluluk dikenini kopar dilimden
Bağrıma yönelt yeter ki bütün nehirleri
Rüzgar kurşun tozlarını çalmasın tenimden
Taşımasın da içi boş odalara adımı
Epey geride kaldım kalbimdeki benden
Senden istediğim kuşlara uzatamadım dalımı
Benden olmayan kanı verme gözlerime
Kirpiklerimi şiirlere bırakıp uyuyorum
Hiç bir dil can veremez sözlerime
Şiirler dolusu yalnızlık ile uyanıyorum
Alev almış gönlüme düşmesin kış meyvesi
Avucunda masumiyet ile koşturan çocuğun yoluna
Emaneti sahibine verince bitecek onun nefesi
Tertemiz alevli izler bırakacak ardında. . .
Kopar Dilimden. . . başlıklı yazı Edebîhayat tarafından
15.07.2024 tarihinde sitemize eklenmiştir.
Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu, kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.
İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz.
Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
- Yorumlar 0
- Yorum Yaz
- Tebrikler
- Beğenenler
- Popüler Yazıları
Yükleniyor...
Yorum yazmak için giriş yapın.