Uzaktan sevdim seni, yüzünü görmeksizin
Her gece düşlerime, çıkıverdin sevdiğim
Yıllardır silinmedi
gönlümde kalan izin
İçimde bir kor olup,
yakıverdin sevdiğim
Her zaman bendim hedef, feleğin oklarında
Hasretin izi saklı
saçımın aklarında
Dinmeyen yağmur oldun ruhumun göklerinde
Bulutlardan süzülüp,
akıverdin sevdiğim
Aşkınla çöle düştüm
Mecnun’a çıktı adım
Şahitlik eder buna
yürüdüğüm her adım
Ben seni kendim bildim gül sinemde sakladım
Sen bana eller gibi,
bakıverdin sevdiğim
Sözle tarif edemem bende
olan yerini
Hiçbir zaman bilmedin sevgimin değerini
Varlığıma susamış
ayrılık hançerini
Bağrımın ortasına,
çakıverdin sevdiğim
Her yerde seni sordum
rastladığım kullara
Öfkem bir an dinmedi
seni çalan yıllara
Özlemle bakıp durdum
gelmediğin yollara
Bütün hayallerimi,
yıkıverdin sevdiğim
Şentürk Dursun