Ne Hale Geldik

Kalmadı kimsede güven duygusu

Kendi gölgemizden çekinir olduk

Söylemden ibaret mertlik vurgusu

Korkakça tavırlar takınır olduk

Anlayışla dinlemedik biz bizi

Silindi gönülden sevginin izi

Vesvese kapladı gözlerimizi

Her şeye şüpheyle bakınır olduk

Sıfırı tükettik keseden yedik

Armut ağzımıza düşsün istedik

Ne yanlış olana yanlıştır dedik

Ne de zülfüyâra dokunur olduk

Büyüğü küçüğü sayan kalmadı

Kural kaideye uyan kalmadı

Eli taş altına koyan kalmadı

Gözümüzü çöpten sakınır olduk

Kayboldu ideal tükendi amaç

Varsa yoksa oyun, varsa yoksa maç

Karnımız doysa da gözlerimiz aç

Günde sekiz öğün tıkınır olduk

Nankör ordusuna döndük topyekün

Sürekli tatminsiz sürekli üzgün

Ganimet yağsa da göklerden her gün

Yine halimizden yakınır olduk

              ŞENTÜRK DURSUN