İnsan

Yutan bir kumsaldır insan
Okyanuslardan gelen deniz yıldızlarını
Garip ses çınlar kulaklarından
Acı acı yüzüne gülümser yalnızlık

Sonsuz bir yoklutan var olmuş insan
Dibi karanlıktan görünmeyen yokluk
Bir damla su bir avuç topraktan
Ölüm gibi ruhumun derinliklerine boşluk

Satırbaşı olmayan kalemden yazılmış insan
Kainat kitabının arasında kurumuş bir yaprak
Gün batımında ölür dogar şafaktan
Gün gelecek olcaktır taş kalbi toprak


ALİ ATEŞ