Yüreğimle Var Oldun

Gözlerin üzüm karası
Olmasın yüreğimin karası.
Hasret hüzün kokan yüreğimin karası.
Kimi gün ağlayan kimi gün gülen
Gözlerimin dumanlı isli karası.

Bakışların yıldız parlaklığında,
Ilık esintili bahar rüzgârları olmasada
Bakışların yüreğimle dile geldi.
Yüreğimin çocukluğunun sıcaklığı
Gönlümde açan mahsun çiçeklerin
Işıltılarıyla aydınlandı buğulandı
Yüreğimin buram buram hasretiyle

Kirpiklerin ok gibi hiç değil
Sevdana odaklanmış sevdanla tükenmiş
Yüreğimin tel tel olmuş yaşam damarlarımın
Gerilmiş hali senin ok kirpiklerin oldu
O telleri senin yüzünde
Sana kirpik eylemiş bu yanık yüreğim

İşte böyle bir sevda
Seni ben yüreğimle yarattım,
Seni ben yüreğimle yaşattım.
Bir gün yüreğim gibi taştın çağladın
Bir gün yüreğim gibi inledin ağladın.

Sevgili sen benim yüreğimle varoldun,
Benim yüreğimle süründün öldün.
Ben seni yüreğimle yarattım yüreğimle ölümüne sevdim.