Vefasız Komşular

Komşunun bacası tütmediğinde,kapıları,pencereleri açılmadığında,acaba başlarında kötü bir iş mi var,diyerek merak edilip kapıları çalınırdı.Evinde ne pişirirse pişirsin,komşusuna verirdi,kokusu burnuna gitmiştir diyerek ve de komşusuna haber vermeden çarşıya  pazara gitmezdi;en saf ve doğal ilişkilerin fotoğafını  bu temiz yürekli  insanlar çizerdi bizim çocukluğumuzda.Hepsi ailemiz gibiydi hatta yatıya kalırdık oyundan ayrılamadığımız zamanlar.

Geçen gece bir koltuğu diğer odaya geçirebilmek için kan ter içerisinde kaldık,ikiz yiğenleri çağırdık başarabilir miyiz diye,başaramadık."Koltuk da neymiş alır atarsın,"diye sakın düşünmeyin,üç santim dar yerden geçiremedik,kiracı olduğumuz için malum eve fazla zarar vermek istemediğimizden vazgeçtik."Şimdi olacak,son kez bir daha deneyelim,bu  sefer kesin,"gibi birbirlerimize motive sözler sarfetmiş olsak da bir işe  yaramadı.Dikkatimi çeken şuydu karşı ki komşu balkondan bizi izliyor,yan komşumuz da  çöp atmak için dışarı çıkıyor.

Ne yardımı,kolay gelsin demekten bile aciz insanlar,nereden nereye...