Ceketsiz Dedem

CEKETSİZ DEDE

Mevsim kış, kar bezekte, hava bir hayli soğuk

Okuluna gidecek parmak kadar bir çocuk

Dede yaşlı ve yorgun, öksürür boğuk boğuk

Karda yol açarken ter alında boncuk boncuk

Çocuk cılız ve yorgun, yükü bir hayli ağır

Dede der ki “Geride kalınca beni çağır.”

Gerçi çocuk seslense duymaz, kulağı sağır

Üzerinde kar tutmuş giydiği deri gocuk

Isı sıfırın altı ağacın kuzlarında

Ayakta durmak da zor sulanmış buzlarında

Yürür okula doğru çocuk omuzlarında

Okusun da açılsın diye minik tomurcuk

“Ceketimi satarım okuman için” derdi

Bizi kurtarmak idi onun en büyük derdi

Ceketsiz kaldı ama bize hedef gösterdi

Dedem rahat uyuyor mezarında kıvırcık.

26.08.2024/Samsun 

İbrahim COŞAR