Sürgün

Öyle bir yokuşa sürdün ki beni
Dizlerim uyuştu çıkamıyorum
Öyle bir çıkmaza attın ya beni
Varmısın yokmusun duyamıyorum

Çöküyor yine akşamın hasreti
Geceler çaresizligi öğretti
Ne bir umut kaldı ne bir beklenti
Düştüm bir kuytuya çıkamiyorum

Yemeden kesildim yesemde yavan
Güvenim kalmadı olsada duyan
Üstüme yıkılacak belki tavan
Kendimi kendimde bulamıyorum

Gelecek günler hiç gelmesin artık
Kırıldığım yeter kırmasın artık
Bitmez denilenin sonuna vardık
Her yerde sen varsın göremiyorum


Mustafa yaman
05 eylül 2024