Ey Yolcu

Nereden geldik bu dünyaya

Halbuki değilmiydik sadece bir damla

Hamurumuz yoğrulmuş kederle gamla

Birde hayiflaniyorsun neden mutsuzum hala

Bir tutam mutlulukla

Gülmese yüzümüz

Cekilirmi bu yalan dünya

Huzura mutluluğa susamış gönüller

Arzeylesin diye cenneti

Gidince hayreyleyen gözleri

Rahata ermiş bedenleri

Erer vuslata ayrılan kalpler

Huzura erişir kurumuş gönüller

Sözüm o ki sabreyle ey yolcu

Kimin ayrılmadı ki bedeninden ruhu