Şair

Hepsi ayrı bir maden ocağı gibi,kazıdıkça altından dünyanın en değerli madenlerinin çıktığı.Bahsettiğim ,şair gönülleridir.En güzel dizeler ,en güzel kelimelerle süslenerek ,gönül ocaklarının derinliklerinden çıkarılıp ,ham ,katkısız işlenmeden ,sevenlerine ,okuyanlarına ,karşılıksız ,çıkarsız sunulur o madenin işçisi şairlerce.Bazen acı bazen tatlı,bazen güzeli anlatır,bazen hasretleri ,bazende aşklarını sonu gelmeyen düşünceleri çıkarır durur şair gönül ocağından.Ama hiç yılmaz .çünkü bu yola başkoymuştur.Derinliğin karanlığını ışığa çevirir ,duygularıyla rafine eder ,diliyle taşır bu ışığı yeryüzüne.
Hepsi hem sanatçıdır duygularıyla,hem süzgeçtir kelimelriyle hemde emkçidir dizeleriyle.Ayrı dünyada sanırlar onları ama onlar hep çalışır didinir durur,aydınlık için.
Bazende kelimelerle oynarlar,bir çocuğun oyuncağı ile oynadığı gibi.Sahiplenirler kelimeleri sanki ilk bisikletleri gibi.Öyle severlerki kelimeleri en büyük aşkları görürüz bu bisikletlerde ve selelerinde çoğu zaman .
Bu madenler en büyük zenginliklerimizdir ,gerçekte .Düşünün bir şair olmasa ne anlamı var elmasın ,zümrütün, incinin.İşlemezse gönül rafinerisinde onları sadece bir taş parçasıdır ,kim almak ister bir elması ,yanında iki güzel kelimeden fakirse.Hatta ne anlamı kalır aşkın ,şair onu dizelere dökmese.
Üstad söylemiş kendi madeninden ve işlemiş onu ,sunmuş aydınlık için bu dünyaya; bir kez daha okuyalım mı?

GEL GÖR BENİ AŞK NEYLEDİ.


Tüm şairlere selam ve saygılarımla ,sürç-i lisan ettiysem affola.