1
Açar kapıları gece, salar ışıkları sokağa;
çıkar insan çizimleri karanlıktan,
bir ayaz dolaşır sokakları,
ter basar yüreğimi..
Erir buzun yüreğindeki ateş,
küfürler duyulur sabaha,
nöbetçi isyan(cı) lardan..
2
Ben ki gündüzün nüfus kağıdında
tebdil yaşayan gecelerim,
ben ki okunmadan yırtılan şiirler,
yüzümü göremediğim aynalar,
ve cümle kurma özürlü hecelerim..
Ben,
gölgesi olmayan acıların duldasında,
sensizliğin diken uykularında,
ya da..! !
...........? !
Bak, kesildi nefesim..
Bak, bitti dizelerim..
3
Sen..
Çam kokulu düşlerde
Cam kırığı göz yaşım..