..........................’ kendine yenilen bir kadına..’





İçini kulaçlar kadın
Döner sırtını sevdaya
Ayak izleri biriktirir yüreğinde
Yıllarca çaldığı kapıda
Adının üstüne bir çarpı koyar

Uğurlar ağlamalarını
Çıplaklığında umudunun
Geceyi tümünden soyar

Bilmez ayrıntısını
Çok yalnız olmakla
Çok ve yalnız olmanın

Ki adam bunu yaşamaktadır

Kaş’ta yüzü denize dönük dağda
Bir pırnar ağacıdır tüm şarkılar
Şimdi sırasıdır
Gecenin dipsizliğine nefes salmanın

Ki adam bunu anlatmaktadır

Evet / anlatılan sadece budur
Ölü ve kadın gecelerde
Ya da ucu açık gecenin çıkmayan sesinde..

Gerisi suya salınmış uykudur

Bebeğim söylesene
Aklın yeri neresi tenimizde..

( 9-11 AĞUSTOS / KAŞ (alınmış ’kaş’ların kalabalıklığında, saçma sapanken her şey...)