Şiirlerin Tanıdık Siması

Çürük bir düş’ ün ederi miydi sahiden yaşamak ve çekilmeye dair o düş dolu tufan tüm çekincelerin yok sayıldığı ve de heba edilmişken yaşam ne çocuk ne kadın ne kuş ne de insan saklı sarkıtların dibinde varsıl dikitlerin sözcüklere denk düştüğü ve işte yorgun ruhların üstüne umut denen yorganın çekildiği kadar çekilmek ne ki yaşamdan öncesinde saklı değilken sair yalan ve işte günün meşrebi ve işte açık veren elinde o kumar masasında atılan her zar hep mi yekti ya da düş/eş ölümün saf tuttuğu bir karnaval tadında da geçmediği kadar hayat yorgun çaresiz ruhlar durağında beklemekle ilintili bakiyesi sır dolu ömürlerin ve şiirlerin de s/üzgün iken tanıdık gelen çehresi…