Boşluk Şiiri
Ne insan bekler ölmeyi,
Ne Azrail bekler ölmeni,
Ben senin sayende düştüm
Bu tür bir boşluğa.
Senin eserin, beğendin mi?
İster özür dile, ister dileme,
Affetmem seni,
Gelme, bitti tutkum, enerjim,
Söndürdün beni,
Belki şimdi mutlusundur.
Ölmeyi göze alan birine,
Yapılır mı bu, sevdiğim?
Yapılırmış, yeni öğrendim,
Acı bir yol ile,
Boşluktayım, belki mutlusundur.
Bir insan düşün ki,
Yalnız başına,
Sabahı başka, gecesi başka,
Karışık, derin duygulu,
İşte o ben.
Aşk dediğin nedir?
Bunu kendime çok sordum,
Rüyama kadar girmiştin,
Ben mi seni,
Sevmemiştim, sevgilim?
Karmaşık, derin duygularla boğulmuş,
Bir deniz gibi dalgalanan kalp,
Bir fırtına gibi içindeki sessizlik,
İşte o ben, kendi karanlığımda kaybolan.
Boşluktayım şimdi,
Mutlusundur, sevgilim...
Yazar:
Mert Vural
(
Boşluk Şiiri başlıklı yazı
mert-vural tarafından
11.12.2024 tarihinde sitemize eklenmiştir. Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu , kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. )
Okuduğunuz Yazının Site Kurallarını İhlal Ettiğini Düşünüyorsanız, Site Yönetimine Bildirmek İçin Tıklayınız.
