Bir Hasretkeş Güncesinin Yırtılan Sayfasıdır

Rebiülevvel 1146

Birinci kat;
Girizgahtır.

Burada özleme ilk adımı atar insan…Şuuru açık, kimi ve ne kadar özlediğinin bilincinde şuur emareleri barizdir.
Genellikle bu katta özlenen ile bir irtibat/temas özlemi dindirebilir...

*

İkinci kat;
Birinciye benzer...

Şuur acık, kimi özlediğinin bilincinde fakat eylem/atalet arası bir araf’a ilk adımdır burası..
Özlem morfini bu katta doz'lanır ve zerk'e hazırdır...
Bu katmanda özlem fevkâlade lezzet verir özleyene, zira özleminin sevgisinden beslendiği inancındadır.

*
Üçüncü kat;
İlk iki kattan farklıdır,

Özlemin kana karıstığı kat bu kattır…Gözün görmediğine katlandığı halde, havsalasının almadığı bir şuur seviyesi...
Bu katta şuur açıktır; fakat bir müddet sonra donacaktır...Bünyeye giren yakıcı simya, kanda dolandıkça kişide unutkanlık emareleri baş göstererek şuur kapanışının ilk emri verilmiş olur bu katta...

Artık aklın durmuş saat gibi bir yerde takıldığı yerdir.
Bu katta akıl şuurdan bağımsız, şuur akıldan habersizdir.
Artık uzuvların da atalete meylettiği kat bu kattır.
İştahsız, ketum ve soyutlanmış bir bedende tezahür eder bu katmandaki özlem.
Yan tesiri, uykuya dalarken de, uykudan ayarken de aynı ateş..

*

Beşinci kat;

Bu kat artık vehametin başladığı yerdir.
Artık saklanamaz ve kontrol edilemez bir yangın haberidir.
Bu katta akıl halen ve daha beter halde durmuş; şuur gel-gitte,
ve yakaza boyutunda gerceklik algılarının oynandığı, aklın hükmünün eridiği yerdir.
Hayati emareler yerindedir, ama bedene narkoz yayılmış gibidir...
şuurun altının üstüne geldiği yerin bir alt katıdır.

Altıncı kat;

Evet...Artık “kabulleniş”in tam mana bulduğu yerdir burası...
Beden daha ziyade otomatiğe alınmış eylemler içinde cebelleşebilir görünürken, aklın durgunluğu kalbe de bulaşmıştır.
Bir nevi yangın artık komşu eve sıçramıştır...
Kalp yanar, yanan kalp zaten yakıcı bir zehri de devr-, daimle tüm vücuda yayar; Bir nevi tandırda için için pişen çömleğe bir de kaynar su dökülmüş gibi bir yanış...
dışarıdan tezahürüne sarf edilecek şu tek kelimedir,

"Solgunsun?"

Yedinci ve en üst kat
Artık özlemin adı da cismi de yakışı da ölümü andırır.
“Tahassür” denir bu katta özlemin adına ve
-Özlem- yerine de -Ölsem-( bundan iyi ) dendiği kattır burası.

Özlem ki alevlenebilir simyadır, Ölümcül değildir ama ;

"-Ölüm özlemden yeğdir-"

Dengi Naz