Edebiyat ve Kültür Platformu
Yanan Ben Oldum
Kış güneşi dökülür ansızın gülümsemelerime
Kârın altında toplarım donuk ve soguk düşüncelerimi
Yürürken adımlarıma takılır gönül gözüm
Yüreğimde biriktiririm karanlık geçmişimi
Ben düşerken ağaç dalından bir yaprak gibi topraga
Panzer altında ezilen de yine ben
İşte her vedada bi sigara yakarım
Sonra dönüp bakarım adımın ayrılıklara nasıl yakıştığına
Bir pencereden sızan bahar havası modunda
Ellerim tutuklu sana gözlerimse şimşek
Kuşların kanat çırpışına takılır yine
Hayallerim ve özlemlerim
Bir düşten öteye uyanır gözlerim
Mağlup bir gladyatördür suretim
İşte güllelere dokunurken parmakların
En çok annemin kokusu özlerim
Yine canlanır hatıralarım
Dallarımda taşıdığım onca erdemlerim var
Onları büyütürüm çökerken gecenin karanlığı
Bir mum ateşi gibi uzaktan seyreder severim
Giderken kanar yaşarken ölüme yakışırım ben
Her sevdada benim adım
Bir yunus balığı gibi ateşe gülümserim
Belli belirsiz
Dağların zirvelerinde uçurtmalarım vurulur
Yinede uçan kuşlara özenir
Soğuk ve donuk düşüncelerim
Hıçkırışlarım çağdaş bi haykırıştı aslında
Gülümsemelerimse mezopotamya yalın
Kadınlarının ellerinde işte
Kaç sabah uyandım başım dizinde bilemezsin
Gözlerim kanlı acıyla karışık sırf
Seni unutmak için
Yine yananda ben yıkılıp kahrolanda ben oldum
Ruhani şair
Ferdi Yurdakul
Yanan Ben Oldum başlıklı yazı Ruhani şair Ferdi Yurdakul tarafından
24.12.2024 tarihinde sitemize eklenmiştir.
Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu, kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.
İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz.
Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
- Yorumlar 1
- Yorum Yaz
- Tebrikler
- Beğenenler
- Popüler Yazıları
Yükleniyor...
Yorum yazmak için giriş yapın.