Zulme Davetiye Çıkarmaz Şiirim Nabukednezar Lazım

Sol yanım soğuk, nice yangınlar yaşadı nice depremlere tanıklık etti ah yıllardır bilinmez
Dert içinde yüzdüm, ihanet yaşadım, kıtlığa aşina bırakıldım, hiç uslanmadım, bu biline

Dünyanın dört yanından iltica etti duygular, ayaktayım, yerlere kapanmadım bir kere
Söyleyin onlara selam göndermem, rahata ermem için vesileyse boşuna onlar bekler

.....

Zaten adam olanın selamı bir keredir, onun meyvesi de yaşadıklarımızdır bilinmektedir
Biz öyle değiliz methiye düzerek düşmanın sevgisine mazhar olmak !...bizim neyimize

Aç bırakılmadık mı kabul edelim, yola gelelim, bize yapılanı takdir edip, uslanalım diyedir
Söyleyin onlara deyin ki mabud tektir, selam onadır yenisi şirktir geleneğimizde bu böyle

.....

Ah nice kez söz söylendi, kanayan bağrımda tazelenir yara, acılarım depreşir usul usul
Bir tarafım kopuk bedenimden yerlerde sürünür insanlığın şerefi, zalimler başa geçer

Hangi ülke ki ismi yok, mekânı soyut, insanı huzur bulmazsa, zulme uğramışsa içinden
Ellerim havaya kalkar, dua atına biner gönlüm, şahlanır yürek doğudan batıya yönelir

.....

Bir yanım kan gölüdür içinde çoluk çocuk, kız kızan, zerr u zeç, kadın, ihtiyar perişan
Bir yanım denize açılır gemilerde saklı umutlara bağlanır yaşam, selam üstüne selam

Dünya bir avuç insanı kabullenmez firavunlaşır, yehudalaşır, kan kokar dağ taş beraber
Söylesin ne selamım olur nefsine esir düşene, barbarlaşana yeni Nabukednezar lazım

.....

Yalnız kalmış yüreğimde acıların tortuluğunu eritmeye muktedir kılmadım gönlümü canım
Ben söylersem yer incinir, gök gazab indirir insan ölür can yanar sukut halindeyim kısaca

Onlara selam yollamadım reddiyedir yazdığım deyin ki topları vardır, uçakları ölüm kusar
Bilirim bunu, merak etmesinler yerleri gökleri yaratan bir VAR vardır onunla hemhalim

....