En değerli arkadaşım kendim, seni çok yıprattım bu yolda, istemeden özür dilerim.
Ne çocukluğunu yaşaya bildin, ne de gençliğini,
Ne güle bildin ne de güldüre bildin kendini…
Çok yıprandın, çok savaştın, çok mücadele ettin.
Çoklar birikti hayatımızda her seferinde kaybettin.
Yüreğimize koca koca taşlar otururken acımasızca,
Her seferinde o taşları kaldırıp yürümeyi denedin…
Kaybetmeyi nüfus etti yüreğimiz, tekrar denediğimiz savaş,
Bedenimize ağır darbeler verdi, gülmeyi unuttuk önce yavaş yavaş,
Yetmiyor insanlara ne iki köz, ne de iki kara kaş,
Yalnız ıssız yüreğimiz derme çatma öylece salaş…
En değerli arkadaşım kendim, özür dilerim senden,
Kalbin hâla parlak, hâla ışık var, hâla bembeyaz kefenden,
Eksilmeyen hayat var, eksilmeyen fırsatlar var gülüşlerinde,
Birgün hayat bize de gülecek, belki yaşarken belki ölümle.
Hayati Doğan Ceylan
(
En Değerli Arkadaşım Kendim başlıklı yazı
Doganceylann1 tarafından
13.02.2025 tarihinde sitemize eklenmiştir. Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu , kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. )
Okuduğunuz Yazının Site Kurallarını İhlal Ettiğini Düşünüyorsanız, Site Yönetimine Bildirmek İçin Tıklayınız.
