Değerli hocam Mihman'ın (İshak Aras) İnsanım Ben İnsan
Şiirine naziremdir
Etten ve kemikteniz ama ruhumuz da var,
Yedi düvele sorun insan diyorlar bize.
Bazen güler yüzümüz, bazen ahımız da var,
Yaşamak bazen ödül, bazı zamansa ceza.
Gündüzün Güneşini gece ay'da arama,
Nasibimmiş diyerek el uzatma harama,
Adı acizlik ise uymaz hiç bir kurama,
Nice insanlar var bak; muhtaç ekmeğe, tuza.
Zenginse ceplerimiz fakiri tanır mıyız?
Akıl fikir var ama, doğru kullanır mıyız?
Üstünsek hakir görüp büyüdük sanır mıyız?
Dört elle sarılarak, elimizde ki koza.
Mazlumlara kol kanat laf ile verilir mi?
Zulme karşı durmadan bir düzen kurulur mu?
Özü sözü bir olan koşmadan yorulur mu?
İnsan insana muhtaç, birlikle gelmez dize.
Bağrını yaka yaka, insanım demek kolay,
Nefsin hezeyanına uymamak asıl olay,
Omzunun sağı, solu eğer çekerse halay,
Gerek kalmaz sivrinin çalacağı o saza.
Kul Fikret'de sen gibi şu dünyada Mihman'dır
Bizler misafir iken dünya koca bir handır,
O Vuslatı gözlenen ölümde heyecandır,
Azrail ki gelince bakmaz korkuya naza.
Mehmet Fikret ÜNALAN (Kul Fikret)
15 Şubat 2025 Saat 17.30
Güzelçamlı/Kuşadası
(
Şu Dünyada Mihmanız başlıklı yazı
Mehmet Fikret ÜNALAN (Kul Fikret) tarafından
16.02.2025 tarihinde sitemize eklenmiştir. Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu , kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. )
Okuduğunuz Yazının Site Kurallarını İhlal Ettiğini Düşünüyorsanız, Site Yönetimine Bildirmek İçin Tıklayınız.
