Unutmayayım

Sabahları ağlardım bir vakitler.

Güneş garip bir edayla bakardı yüzüme,

Ve söndürmek isterdim onun ışıklarını.

Sonra bir cümbüş hayatın içinde,

Söz verirdim kendime bir daha ağlamayacağım diye…

Şiirle tanıştım bir gün,

İçimdeki her kıpırtıyı heceliyordu

Günler geçtikçe iyice alıştık bir birimize

Artık her akşam benimle geceliyordu

Sabahları ağlamayayım diye…

Yazdıkça düş kurdum sonra

Hep sen vardın düşlerimde

Ta ki karşıma çıkıncaya kadar

Sonra sen şiir, şiir sen oluverdiniz

Üçümüz bir daha ayrılmayalım diye…

Ne idiysem onu yazdım hep,

Bir de seni yazdım bıkmadan usanmadan.

Şiirin en güzeli sevgiyi yazmak

Ve kucaklamak evreni

Sen varsın diye…

Özünde beşik gibi son demimde hayat,

Ama yaşamak var sen o beşiği salladıkça.

Yaşamak şiir gibi,

Şiircesine

Hep gülsün yüzümüz diye…

İşte yine bir sabah

Fena başım ağrıyor

Ama ağlamıyorum

Yine içimde bir kıpırtı

Şiir oluveriyor unutmayayım diye…

Mehmet Fikret ÜNALAN (Kul Fikret)

05 Kasım 2026 Saat: 11.15

Güzelçamlı/Kuşadası